Columns marcel

Geschreven op 20 januari, 2015 | door redactie

3

Mag ik het bier gewoon uit de koelkast pakken?

Marcel Kamphuis (Hofman, Popunie, Festival Mooie Woorden, The Shape of Punk to Come) organiseert al enkele jaren huiskamerconcerten in zijn woonkamer en we vroegen hem hier een kort stukje over te schrijven. 25 feburari is de volgende met I Am Oak en The Black Atlantic, maar die is al uitverkocht. Voor 1 april, Yentl en de Boer, zijn nog kaarten beschikbaar. Meer informatie vind je HIER. Foto door Vincent van der Velde.

Vinden je buren het dan niet vervelend?

 

Hoe kom je aan al die artiesten

 

Mag ik het bier gewoon uit de koelkast pakken?

 

‘Mag ik het bier gewoon uit de koelkast pakken?’, ‘vinden je buren het dan niet vervelend?’, ‘hoe kom je aan al die artiesten?’, maar het vaakst komt de vraag hoe ik op het idee ben gekomen. Ik organiseer alweer 2,5 jaar huiskamerconcerten in Utrecht in onze eigenlijk veel te kleine huiskamer en elke avond krijg ik weer dezelfde vragen. Vaak afgesloten met een zuchtende ‘ik zou dat zelf niet durven hoor, al die onbekende mensen in m’n huiskamer’.

 
Het idee komt simpelweg doordat ik samen met vijf andere leuke mensen de 2013-editie van Stukafest Utrecht ging organiseren. Ik woonde toen nog niet eens in Utrecht trouwens, maar zag de vacature voorbij komen en zocht simpelweg nog extra marketingwerk om m’n CV mee op te kunnen vullen. Want zonder ervaring wordt je nergens meer aangenomen, dat weet iedereen. En ik wilde toch al naar Utrecht gaan verhuizen.

Helemaal onbekend met huiskamerconcerten was ik niet. Ik was in 2009 een keertje in Amsterdam naar The Black Atlantic, Rue Royale en Awkward I geweest, bij laatstgenoemde thuis. Een beetje bizar is het natuurlijk wel om enthousiast te worden ontvangen bij iemand thuis die je totaal niet kent, maar ik wist eigenlijk meteen dat ik hier meer mee wilde gaan doen. De bands vertelde toen dat ze konden kiezen of eenmaal in Nederland voor een halfvolle Paradiso-bovenzaal spelen met veel moeite of met z’n drieeen een hele tournee doen langs ververschillende huiskamers. En dat laatste was het geworden.

De laagdrempelingheid en het unieke concept is ongetwijfeld de grote kracht van Stukafest. Het zijn acts die op een avond 90 mensen aan publiek krijgen – drie rondes met gemiddeld 30 mensen – en de mogelijkheid krijgen om zichzelf aan dit onbekende publiek te presenteren. Het is allang niet meer vanzelfsprekend dat je met je act zoveel mensen op een avond aantrekt. Misschien verkoop je zelfs wel een paar EP’s en bouw je uiteindelijk een fanbase op, waardoor je de volgende keer in een café kunt spelen, waarna een lokaal festival en op den duur het bekendste poppodium van de stad. Who knows!

Maar Stukafest Utrecht is ook voor bijvoorbeeld theatermakers erg interresant. Ze krijgen 30 minuten om een preview te geven van hun voorstelling die ze later in bijvoorbeeld een Theater Kikker zullen geven. En het publiek was anders nooit gegaan. Ze gaan puur voor het concept en worden plots verrast door de act. En dat gaat natuurlijk niet op bij Spinvis, maar zo’n act heeft de organisatie uiteraard nodig om aandacht te krijgen in de media en een nog breder publiek aan te spreken. En kommop, de kans op hem in een kleine huiskamer te zien spelen is natuurlijk ook gewoon heel erg cool.

Na een jaar Stukafest Utrecht georganiseerd te hebben en vorig jaar de schrijvers, dichters en cartonisten van Propria Cures gehost te hebben in onze huiskamer, ben ik dit jaar voor het eerst te vinden op het festival als bezoeker. En iemand anders z’n koelkast te plunderen.

 

Tags: ,




Naar boven ↑
  • NEXT UP!

    NEXT UP!
  • Facebook

  • Nieuwsbrief