Columns 15209749276_94b5d07bfa_o

Geschreven op 18 februari, 2015 | door redactie

10

Muzikaal Utrecht heeft schijt aan de grenzen van het idee ‘genre’

Thijs Heij kennen we als singer-songwriter die onder andere te zien was bij De Beste Singer-Songwriter van Nederland, maar ook in de halve finale van De Utrecht Popprijs stond, vaak met Erny Green speelt, die kleine en grote zalen laat genieten van gevatte teksten. We vroegen of Thijs een blik wilde werpen op muzikaal Utrecht. 

Noem me een onverbeterlijke romanticus (je bent niet enige), maar ik voelde me trots dat wij als Utrecht een band als John Coffey de wereld insturen.

Er is mij gevraagd om een stuk te schrijven over de huidige Utrechtse muziekscene.
Over hoe ik dat zie, over wat er al is, over wat er nog mist etc.

Het feit wil dat ik geen schrijver ben. Dat wil zeggen, ik schrijf geen goed inelkaarzittende stukken met goedlopende zinnen, met de punten en de komma’s, op de juiste plek, ik heb het gebruik van allinea’s nooit gesnapt of gesnopen, ik ken geen stijlfiguren en andere misverstanden.
Ik schrijf liedjes. In Utrecht. Mijn stad. Ik ben echt, oprecht aan Utrecht gehecht.
Heb ik daarom verstand van de Utrechtse muziekscene? Nee.
Ga ik vertellen over de Utrechtse muziekscene? Ja.
Want er hangt iets in de lucht. En dat is het vertellen waard.
Dus nu zit ik hier als een schrijver zoals een schrijver dat doet: een laptop op schoot, sigaretten, een asbak, een fles whiskey en goeie muziek (dit doe ik normaal gesproken natuurijk nooit..)
Op hoop van zegen.

Ik stond laatst met een brok in m’n keel midden in de zaal van het oude, vertrouwde Db’s.  John Coffey spuwde hun complete nieuwe werk over het publiek uit, mensen werden op handen gedragen, bloed en zweet liep langs de muren. Het was de speciale pre-release van hun album. Het was hun feestje.
Noem me een onverbeterlijke romanticus (je bent niet enige), maar ik voelde me trots dat wij als Utrecht een band als John Coffey de wereld insturen.

Dat brengt mij bij de kern. Utrecht is het kloppende hart van Nederland. Een hart wat af en toe een slag overslaat, maar een hart is een hart. De straten zijn voelbaar gevuld met creativiteit. Ik hou van de warme sfeer die er in Utrecht leeft. Muzikaal Utrecht heeft schijt aan de grenzen van het idee ‘genre’. Er is geen concurrentie of wedstrijd element, want iedereen waardeert elkaar voor wat ie doet (mits goed uitgevoerd).

Ik vind mezelf vaak in het gezelschap van metalbands, singersongwriters, hipsterbands, gladde popmuzikanten, oude muzikanten met een jonge ziel, jonge muzikanten met een oude ziel en straatmuzikanten. Iedereen kent elkaar bij naam en iedereen doet wat ie doet. Utrecht is een broederschap van kunstenaars in de brede zin des woords.

Waar Amsterdam verdrinkt in zijn anonieme overload aan aanbod, waar we Volendam de zee op moeten duwen, waar Den Haag maar niet van zijn rock ’n roll imago afkomt, waar Rotterdam.. eeh tja. The Kik?.. Anyway, waar al die plekken en plaatsen de plank net raken moeten wij Utrecht omarmen voor de warme, creatieve broedplaats die het is. De mooie en soms lelijke klanken worden met enthousiasme het land in gezonden vanuit onze centrale plek, waardoor iedereen in het land vroeg of laat er wel iets van meekrijgt.

Op de vraag of er nog iets mist in huidig muzikaal Utrecht zeg ik: nee.
We gaan maar door met doorgaan als een vogel in de lucht.
Want het komt niet goed, het is al goed.

Het laatste wat ik jullie nog wil meegeven: luister naar Mary Fields!

Thijs Heij

 

Check hieronder een sessie die we een tijd geleden met Thijs in een lift opnamen.

Tags:




Naar boven ↑
  • NEXT UP!

    NEXT UP!
  • Facebook

  • Nieuwsbrief