Zelf ben ik alleen bij het koetshuis geweest voor enkele artiesten, omdat ik hier ook de techniek voor verzorgde. Het koetshuis was het kleine podium van Grasnapolsky waar verschillende artiesten op een akoestische manier muziek speelden. Door de hevige sneeuwval was de programmering op het laatste moment iets wat gewijzigd, omdat enkele artiesten Bunnik niet konden bereiken. Gelukkig werden ze vervangen door topkwaliteit waarvan een direct vanuit Utrecht was komen rijden.
De eerste band was Tududuh die met z’n tweeën eigen nummers van de zanger speelden. Natuurlijk ontbrak het nummer Yeah Yeah Yeah zeker niet om het publiek lekker op te zwepen. De aanstekelijke nummers, die werd ondersteund door een drumcomputer en cassettedeck, werden zeer gewaardeerd onder het publiek. Het was nog vroeg op de avond en je merkte wel dat de aanwezigen nog moesten wennen aan de sfeer die Grasnapolsky met zich meebrengt.
De invaller van de avond was Casper Adrien. Hij verving met zijn bandleden Goslink en een andere artiest. Casper is een veteraan aan het worden als het gaat om Utrechtse muziek. Noem een toepasselijk cafe en hij heeft er waarschijnlijk gestaan. Met zijn mix van Folk en Pop brengt hij het gevoel terug in de muziek. Vooral het nummer Sunshine, dat ook op verschillende radiostations gedraaid wordt, spreekt boekdelen in zijn eigentijdse vorm. Ondersteund door de mandoline en een klein drumsetje wist hij weer een bewegend optreden neer te zetten. Ook al was hijzelf er niet helemaal bij door en goed opkomende verkoudheid.
Als derde mocht Dusty Stray met zijn Texaanse stem de gemoederen bespelen. Met sing-a-long boekjes in de aanslag speelde hij zoetsappige nummers die eigenlijk over gruwelijke onderwerpen gingen. Met zijn charme wist hij meniggeen weg te laten dromen met een glaasje wijn in de hand. Als extra toegift werd er nog genoten van een eigen geschreven kerstnummer die de plank zeker niet missloeg. Een kerstnummer dat niet elke dag gehoord wordt en dat niet alleen gaat over de cliche’s, maar het echt kerstgevoel naar bovenbracht.
Rachel Louise pakte het stokje van Dusty Stray over en zorgde voor een complete stilte in het Koetshuis. Geen van de voorgaande bands was dat gelukt, maar met haar ingetogen stem en makkelijk te luisteren liedjes zette zij de stemming. Ze bracht onder andere Tomorrow (staat ook op Perfect Grasnapolsy), Hardcore en een cover van Blof. Vrijwel elk liedje introduceerde zij met een korte achtergrond of een betekenisvolle uitleg. Het viel op dat er vooral koppels aanwezig waren bij haar bijdrage die samen genoten van de pianomuziek.
Toch moet grote lof worden gegeven aan Ryan Joseph Burns. Al de hele dag bracht hij, door in samenwerking met Onder Invloed, zijn nummers met verschillende artiesten in de woonkamer van het festival. Hij kon het alleen niet laten om nog een afsluiter te geven in het Koetshuis. Niemand kon meer naar binnen en een tiental mensen probeerden buiten nog een glimp van hem op te vangen toen hij begon te spelen. De zachte stem wist iedereen te boeien en er ontstond een staande ovatie bij het einde. Een paar toegiften en het publiek verplaatste zich naar het hoofdpodium om de intensiteit weg te dansen. Een betere afsluiter kon er voor Grasnapolsky niet gewenst zijn. Een grootsheid in de maak die samen met andere artiesten, waaronder de zanger van Joast, het Koetshuis ook stil kreeg. Jammer genoeg is hij weer terug naar Schotland om daar verder te spelen al was het eerst de vraag of hij het vliegtuig zou halen. Voor nog betere kwaliteit opnames kun je naar http://www.radio1.nl/contents/22995-live-muziek-in-de-nacht-ryan-joseph-burns voor stukjes van het optreden op radio 1.
Hopelijk is Grasnapolsky volgend jaar weer van de partij, want het heeft zeker de potentie om uit te groeien naar een begrip op “klein” festival gebied. Een aanrader om volgende keer eens te komen kijken.
